Kunstzinnige therapie bij kinderen:
Wat is kunstzinnige therapie?
Kunstzinnige therapie is een onderdeel van de antroposofische gezondheidszorg en in de antroposofie wordt er zoveel mogelijk geleefd en gehandeld vanuit een holistische zienswijze.
Een holistische zienswijze wil zeggen dat een mens bestaat uit een lichaam en psyche die onlosmakelijk verbonden zijn, één geheel vormen. Wanneer de balans binnen dit geheel wordt verstoord kunnen er lichamelijke en/of psychische klachten ontstaan. Dit kan gebeuren door een traumatische gebeurtenis, een eenzijdige levensstijl of door te sterke of zwakke kwaliteiten die iemand belemmeren om op een gezonde manier in het leven te staan.
Kunstzinnige therapie behandelt vanuit deze holistische zienswijze, waarbij in de behandeling wordt gekeken naar de gehele mens als individu. De therapie spreekt het gezondmakende in de mens aan, dus niet alleen de gevoelens die de persoon belemmeren worden geuit/erkent, maar juist de kwaliteiten en ervaringen die nodig zijn om dat belemmerende gevoel/situatie de baas te worden, worden versterkt. Tijdens de therapie wordt er gewerkt aan het herstel van de balans.
Kunstzinnige therapie voor kinderen:
Kinderen zijn kleine bundels van creatieve energie, in hun spel ontwikkelen ze zichzelf. Deze ontwikkeling kenmerkt zichzelf door al doende te leren. Wanneer deze ontwikkeling stagneert door een traumatische gebeurtenis, lichamelijke aandoening of beperking of doordat het kind zich door bijvoorbeeld angst niet goed kan ontplooien kan het nodig zijn om het kind (tijdelijk) bij zijn ontwikkeling te helpen door middel van kunstzinnige therapie.
In de therapie wordt in een veilige, rustige omgeving gewerkt en wordt aangesloten bij de ontwikkelingsfase van het kind. Er worden opdrachten aangeboden die dicht bij de interesse van het kind liggen, bijvoorbeeld door te werken aan de hand van sprookjes, verhalen of beelden. Zo kan op een positieve manier gewerkt worden om het kind te geven wat het nodig heeft om zijn ontwikkeling weer gezond voort te zetten.
De non-verbale technieken:
Kunstzinnige therapie is een non-verbale therapie, waarbij hoofdzakelijk gebruik wordt gemaakt van ervaringsgericht werken. Er wordt vooral gebruik gemaakt van technieken als tekenen, schilderen en boetseren. Deze technieken spreken verschillende gebieden in ons aan, zo spreekt schilderen met de wereld van de kleur onze gevoelswereld aan. Tekenen schoolt onze waarneming en door gebruik te maken van lijnen helpt het ons bij het ordenen van onze gedachten en deze techniek werkt vooral in de wereld van onze zintuigen. Boetseren daarentegen heeft vooral zijn werking in onze stofwisseling en ledematen. Met het vormen van klei werken we activerend en dit kan ons helpen bij het uiten van onze wil (assertiviteit).
Tijdens de therapie gaat het niet om het resultaat dat gemaakt wordt, maar hoe ze tot het resultaat zijn gekomen. Kinderen zijn vaak al trots op hun werk als ze er hard aan hebben gewerkt toch is het bij hun vaak belangrijk om tot een zichtbaar resultaat te komen en kunnen ze hierop beretrots zijn.
Wanneer kunstzinnige therapie uitkomst kan bieden:
Er zijn verschillende situaties waaraan je kunt denken om het kind (tijdelijk) kunstzinnige therapie te geven.
• Ontwikkelingsstoornissen
• Gedragsproblemen, zoals angst, agressie, onzekerheid, nervositeit, concentratieproblemen en onverschilligheid
• Lichamelijke klachten als buikpijn, hoofdpijn, vermoeidheid, luchtwegklachten, huidklachten enz.
Therapie:
Een sessie duurt gewoonlijk een uur.
Eerst wordt er een intake gehouden met alleen de ouder/verzorger van het kind om een beeld te vormen over het kind, dit duurt vaak te lang voor het kind en daarom is het fijner om dit apart te doen. Daarna volgen diverse sessies, waarbij het kind verschillende technieken krijgt aangeboden zodat ik me een beeld kan vormen van het kind en een behandelplan samen kan stellen. Als ouder/verzorger wordt u middels een schrift op de hoogte gehouden van de activiteiten tijdens de therapie en kunt u mij van de huidige situatie op de hoogte houden. Na iedere 7 sessies wordt er (zo nodig) een evaluatie met de ouder gehouden, waarin het gemaakte werk en de vorderingen worden besproken. Bij het afsluiten van de therapie wordt er altijd een laatste evaluatie gehouden.
Therapie voor kinderen is heel afwisselend en moeilijk in een vaste vorm te plaatsen. Hierboven wordt een richtlijn voor de therapie gegeven, maar dit kan in iedere situatie anders uitpakken.
